Kot brytyjski (Kot brytyjski krótkowłosy)

Kot Brytyjski to prawdziwy dżentelmen w kocim świecie – spokojny, zrównoważony, nienarzucający się i pełen godności. Kocha swoich domowników i lubi przebywać w tym samym pokoju, jednak z reguły nie przepada za noszeniem na rękach ani ściskaniem. Wolność osobista i cztery łapy na stabilnym podłożu to jego życiowa dewiza.

Wobec obcych zachowuje kulturalny dystans, obserwując gości z bezpiecznej odległości. Jest kotem bardzo cierpliwym i pozbawionym agresji, dzięki czemu świetnie dogaduje się z dziećmi (o ile szanują jego przestrzeń) oraz innymi kotami i psami. Doskonale znosi czasową nieobecność opiekunów w ciągu dnia, przesypiając większość godzin pracy.

Brytyjczyk ma tendencję do flegmatycznego trybu życia i lenistwa w wieku dorosłym, co sprzyja nadwadze. Opiekun musi codziennie motywować kota do ruchu za pomocą krótkich, dynamicznych sesji zabawy wędką, laserem czy toczącą się piłeczką (min. 20–30 minut dziennie).

Kot ten nie potrzebuje drapaków sięgających sufitu – woli drapaki średniej wysokości z szerokimi, stabilnymi legowiskami dopasowanymi do jego masywnego ciała. Wszystkie okna uchylne i balkon muszą być osiatkowane.

Koty Brytyjskie to rasa długowieczna i odporna, dożywająca w zdrowiu 12–17 lat. Głównymi zagrożeniami genetycznymi są kardiomiopatia przerostowa (HCM) oraz wielotorbielowatość nerek (PKD - Polycystic Kidney Disease).

Wszystkie odpowiedzialne hodowle FIFe/WCF badają rodziców testami DNA na PKD oraz wykonują okresowe badania echo serca. Ze względu na krępą budowę ciała i wolniejszy metabolizm brytyjczycy są również predysponowani do kamicy moczowej i cukrzycy na tle otyłości.

Szata kota brytyjskiego jest krótka, ale niezwykle gęsta i sprężysta, odstająca od ciała dzięki obfitemu podszerstkowi. Wymaga regularnego wyczesywania gęstym grzebieniem metalowym lub szczotką z naturalnego włosia raz w tygodniu.

W okresach linienia (wiosną i jesienią) wyczesywanie martwego podszerstka należy przeprowadzać 2–3 razy w tygodniu, aby ograniczyć połykanie sierści i tworzenie się bezoarów (pilobezoarów) w żołądku. Należy regularnie czyścić uszy i przemywać kąciki oczu.

Z powodu skłonności do tycia po kastracji, dieta Kota Brytyjskiego musi być ściśle kontrolowana pod względem kaloryczności. Podstawą powinna być wysokomięsna karma mokra bez zbóż, cukrów i zbędnych węglowodanów.

Karmę suchą należy ograniczyć do minimum, aby chronić układ moczowy przed powstawaniem kamieni struwitowych i szczawianowych. W diecie kota brytyjskiego kluczowa jest tauryna, L-karnityna (wspomagająca spalanie tłuszczu) oraz kwasy tłuszczowe Omega-3 na zdrową skórę i gęsty plusz.