Sfinks

Kot Sfinks to absolutny fenomen psychiczny – zachowuje się jak połączenie kota, psa, małpki i małego dziecka. Jest bezgranicznie oddany swojemu opiekunowi, uwielbiając spanie pod kołdrą, siedzenie na ramieniu i ciągłe tulenie się do ciepłego ciała człowieka. Wobec domowników i dzieci jest niezwykle delikatny, towarzyski i całkowicie pozbawiony agresji.

Sfinks nie znosi samotności – pozbawiony towarzystwa człowieka lub drugiego kota popada w apatię i przygnębienie. Wobec obcych jest od razu otwarty, witając gości przy drzwiach i domagając się pieszczot. Znakomicie dogaduje się z psami i innymi kotami, często śpiąc z nimi w jednym legowisku dla wzajemnego ogrzewania.

Sfinks to kot bardzo bystry, zwinny i ciekawski, który uwielbia wspinać się na wysokie meble i badać każdy zakamarek mieszkania. Wymaga ciepłego otoczenia – w mieszkaniu temperatura nie powinna spadać poniżej 21–22°C. Zimą warto zapewnić mu podgrzewane legowiska, miękkie kocyki oraz wygodne, bawełniane ubranka.

Ze względu na brak futra Sfinks jest bezwzględnie kotem niewychodzącym. Na słońcu jego skóra może ulec bolesnym poparzeniom słonecznym, a w chłodzie – natychmiastowemu wyziębieniu. Wszystkie okna i balkon muszą być zabezpieczone siatką.

Sfinksy żyją średnio 12–16 lat i cieszą się dobrą witalnością, o ile są prawidłowo pielęgnowane. Najważniejszym zagrożeniem genetycznym jest kardiomiopatia przerostowa (HCM) – coroczne badanie echokardiograficzne serca (USG Doppler) u kardiologa weterynaryjnego jest obowiązkiem każdego odpowiedzialnego opiekuna i hodowcy.

W rasie bada się również miopatię wrodzoną (CMS - zespół miasteniczny objawiający się osłabieniem mięśni) oraz dysplazję zastawki trójdzielnej. Skóra sfinksa jest podatna na infekcje drożdżakowe (Malassezia) i trądzik przy zaniedbaniach higienicznych.

Brak sierści nie oznacza braku pielęgnacji – wręcz przeciwnie. Gruczoły łojowe sfinksa stale produkują sebum, które u innych kotów jest wchłaniane przez włosy. Na skórze sfinksa gromadzi się tłusta warstewka, która brudzi meble i ubrania, jeśli kot nie jest regularnie kąpany.

Sfinksa kąpie się co 1–3 tygodnie w ciepłej wodzie z użyciem hipoalergicznego szamponu dla niemowląt lub kotów bezwłosych. Codziennej uwagi wymagają uszy (brak rzęs i włosów powoduje gromadzenie dużej ilości ciemnej woskowiny), kąciki oczu oraz wały okołopazurkowe, z których należy usuwać gromadzące się sebum.

Z powodu braku futra organizm Sfinksa zużywa ogromne ilości energii na utrzymanie stałej temperatury ciała (jego metabolizm jest znacznie szybszy niż u kotów owłosionych). Z tego powodu Sfinks ma potężny apetyt i wymaga diety o wyższej kaloryczności i gęstości odżywczej.

Podstawą powinna być wysokomięsna, bezzbożowa karma mokra lub surowy model BARF bogaty w taurynę i zdrowe tłuszcze zwierzęce. Należy zapewnić stały dostęp do świeżej wody (najlepiej fontanna filtrująca). W diecie warto stosować suplementację olejem z łososia na elastyczność skóry.