Szpic miniaturowy Pomeranian

Pomeranian to pies o żywym temperamencie, pełen energii, ciekawości świata i uroku. Kocha być w centrum uwagi i nieustannie towarzyszyć swojemu opiekunowi. Wobec domowników jest niezwykle czuły, wesoły i oddany, chętnie bawiąc się zabawkami i ucząc sztuczek.

Posiada wrodzony instynkt alarmujący – ma doskonały słuch i z entuzjazmem informuje o każdym dzwonku do drzwi lub krokach na klatce schodowej. Wobec obcych jest zazwyczaj pewny siebie. Wymaga nauki opanowywania emocji od szczeniaka, aby jego szczekanie nie stało się uciążliwe.

Szkolenie Pomeraniana jest przyjemne, ponieważ pies ten jest bystry i szybko pojmuje komendy za smakołyki. Nie wolno traktować go pobłażliwie – mały szpic pozbawiony zasad szybko zdominuje domowników. Kluczem jest nauka spokojnego odpoczynku i ignorowania bodźców na spacerach.

Pomeranian potrzebuje codziennej dawki ruchu (około 1–1,5 godziny spacerów). Uwielbia węszenie w trawie, agility dla psów miniaturowych i zabawy umysłowe. Zawsze powinien być prowadzony w szelkach typu guard chroniących tchawicę.

Pomeraniany żyją średnio 12–16 lat. Najbardziej specyficznym problemem dermatologicznym rasy jest Alopecia X (Black Skin Disease) – zaburzenie hormonalno-genetyczne mieszków włosowych powodujące utratę szaty i ciemnienie skóry, często wyzwalane przez zgolenie psa maszynką (tzw. post-clipping alopecia).

W rasie bada się zwichnięcie rzepki (PL), zapadanie tchawicy, przetrwały przewód tętniczy Botalla (PDA) oraz choroby zębów (szybkie odkładanie kamienia nazębnego). Odpowiedzialne hodowle ZKwP wykonują testy kliniczne i genetyczne.

Szata Pomeraniana składa się z długiego, prostego włosa okrywowego i obfitego podszerstka. Wymaga regularnego czesania szczotką pudlówką i metalowym grzebieniem 2–3 razy w tygodniu, zawsze po uprzednim spryskaniu odżywką nawilżającą (nie wolno czesać na sucho).

Bezwzględnie zakazane jest golenie Pomeraniana na krótko (np. „na misia Boo”) maszynką – prowadzi to do nieodwracalnego zniszczenia mieszków włosowych, sfilcowania podszerstka i trwałego wyłysienia (Alopecia X). Dopuszcza się jedynie delikatne nożyczkowe modelowanie konturów łapek i uszu.

Pomeranian wymaga karmy wysokostrawnej o małej wielkości granulek, bogatej w białko zwierzęce (drób, łosoś, jagnięcina) i kwasy tłuszczowe Omega-3 i Omega-6 (olej z łososia, olej z ogórecznika), które odżywiają obfitą szatę i chronią skórę.

Ze względu na małą wagę psa każdy przysmak musi być precyzyjnie wliczany do bilansu kalorycznego, aby nie dopuścić do nadwagi, która obciąża rzepki kolanowe. Warto stosować suplementację biotyną, cynkiem i chondroprotektorami.