Husky syberyjski

Siberian Husky to pies o wesołym, łagodnym i niezależnym usposobieniu. Kocha towarzystwo ludzi i innych psów, wykazując ogromny instynkt stadny. Wobec domowników i dzieci jest przyjacielski i pozbawiony agresji, jednak nie jest psem ślepo wpatrzonym w człowieka – zachowuje dużą dozę pierwotnej niezależności.

Zupełnie nie nadaje się na stróża – złodzieja przywita z radością. Posiada potężny instynkt łowiecki – bez wahania zaatakuje kury, koty czy dziką zwierzynę. Z powodu ogromnej potrzeby przestrzeni i biegania Husky to mistrz ucieczek – potrafi przeskakiwać dwumetrowe płoty, robić głębokie podkopy i otwierać klamki w drzwiach.

Szkolenie Husky wymaga żelaznej cierpliwości, konsekwencji i zrozumienia natury psa pierwotnego. Husky nie wykonuje poleceń, by zadowolić przewodnika – współpracuje tylko wtedy, gdy ma na to ochotę i widzi atrakcyjną nagrodę. Puszczanie Husky luzem na otwartej przestrzeni niemal zawsze kończy się ucieczką za horyzont.

Husky potrzebuje ogromnej dawki ruchu – minimum 2–3 godzin intensywnej aktywności dziennie. Jego żywiołem są sporty pociągowe: sleddog (zaprzęgi na śniegu), bikejoring (pies ciągnący rower), scooter oraz canicross. Zmęczony pracą Husky to pies spokojny, który w domu przesypia większość czasu.

Siberian Husky to rasa wyjątkowo zdrowa, odporna na trudne warunki i długowieczna, żyjąca średnio 12–15 lat. Głównymi problemami zdrowotnymi są choroby oczu: postępujący zanik siatkówki (PRA), zaćma młodzieńcza (juvenile cataract) oraz dystrofia rogówki. W hodowlach ZKwP coroczne badania okulistyczne ECVO są standardem.

Ponadto u rasy bada się dysplazję stawów biodrowych (HD), choć występuje ona stosunkowo rzadko ze względu na lekką budowę. Zdarza się również dermatoza cynkozależna (zaburzenie wchłaniania cynku w jelitach powodujące zmiany skórne wokół oczu i pyska).

Dwuwarstwowa szata Husky składa się ze średniej długości prostego włosa okrywowego oraz niezwykle gęsto ubitego podszerstka, chroniącego przed temperaturami do -40°C. Na co dzień wystarczy wyczesać psa raz w tygodniu metalowym grzebieniem.

Dwa razy do roku następuje zmasowane linienie – podszerstek wypada całymi płatami, co wymaga codziennego wyczesywania zgrzebłem (undercoat rake). Pod żadnym pozorem nie wolno golić Husky, gdyż prowadzi to do trwałego uszkodzenia szaty i zaburzenia termoregulacji.

Husky posiada niezwykle wydajny metabolizm – potrafi przyswoić maksymalną ilość energii z niewielkiej porcji pokarmu. Dieta powinna opierać się na wysokiej jakości karmie bogatej w białko zwierzęce i tłuszcze (wołowina, jagnięcina, ryby morskie).

U niektórych osobników konieczna jest stała suplementacja chelatem cynku i biotyną (profilaktyka dermatozy cynkozależnej) oraz kwasami Omega-3. W okresie intensywnych treningów zaprzęgowych zapotrzebowanie kaloryczne psa rośnie nawet dwukrotnie, wymagając karm wysokoenergetycznych (typu active/sport).