Pinczer miniaturowy

Pinczer miniaturowy nie ma świadomości, że waży 5 kg, i to definiuje wszystko: staje przed dogiem na wybiegu, pilnuje domu jak rottweiler, wskakuje na stół z podłogi i domaga się traktowania jak pies, nie jak zabawka. Wobec jednej osoby — tej, którą wybrał — jest przywiązany do przesady: śpi pod kołdrą, siedzi na kolanach, chodzi za nią po mieszkaniu; wobec reszty rodziny ciepły, wobec obcych czujny i głośny. Szczeka 4/5 — melduje dzwonek, kroki na klatce, ptaka za oknem — i to jest praca stróża stajennego, której nie wyłączy trening, tylko ograniczy.

Z dziećmi 3/5: z dziećmi w wieku szkolnym, które szanują, że pies nie jest do noszenia, jest zabawowym towarzyszem; z małymi nie — 5 kg z cienkimi kośćmi łamie się przy upadku z rąk, a pinczer przyciśnięty ostrzeże zębami, bo nie ma cierpliwości psa do towarzystwa. Z innymi psami 3/5 — z psami z domu w porządku, wobec obcych, szczególnie dużych samców, prowokujący; z kotem z domu zgodny, szczur, mysz, chomik — zwierzyna, do której został stworzony.

Inteligencja 5/5, uczenie 3/5 — rozumie po dwóch powtórzeniach, wykonuje, gdy uzna, i wymyśla własne rozwiązania (otwieranie szafek, wspinanie się po krzesłach na blat). Dla początkującego 2/5: nie z powodu trudności charakteru w domu, tylko z powodu szczekania, ucieczek, uporu i tego, że pinczer źle wychowany w wieku roku rządzi domem i gryzie gości w kostkę.

Pinczera miniaturowego wychowuje się jak psa 30-kilogramowego: te same zasady od pierwszego dnia, ta sama konsekwencja, bez taryfy ulgowej „bo mały” — pies, któremu wolno skakać na ludzi, warczeć na kanapie i szczekać przy drzwiach, bo jest uroczy, w wieku roku robi to samo, tylko już nie jest uroczy. Metody pozytywne, krótkie sesje, nagrody, które mają sens (pinczer jest łakomy), i jasne granice; krzyk i siła dają psa lękliwego lub agresywnego.

Trening ciszy od pierwszego tygodnia: komenda po jednym-dwóch szczeknięciach, nagroda za milczenie, żadnej uwagi za jazgot — pinczer w bloku bez tego treningu melduje windę. Socjalizacja: z ludźmi, dziećmi, psami — dużo, spokojnie, żeby czujność nie przeszła w agresję wobec gości i nie utrwaliła się „prowokacja małego psa” wobec dużych. Nauka czystości jest w tej rasie trudna: mały pęcherz, niechęć do zimna i deszczu, upór — częste wyjścia, nagradzanie na dworze, i w praktyce mata w domu na zimę u wielu opiekunów.

Ucieczki: pinczer przeciska się przez szczeliny w płocie, pod bramą i przez uchylone okno, skacze na wysokość stołu z miejsca — ogrodzenie szczelne do ziemi, siatka o małych oczkach, drzwi i balkon zamykane. Ruch: 1 godzina dziennie (5/5 energii — pies chce więcej, niż jego kości powinny) w spacerach i zabawie, plus praca dla głowy; agility mini, rally-o, nosework. W mieszkaniu 4/5: mały, czysty, nie pachnie — z warunkiem treningu ciszy.

Pinczer miniaturowy jest rasą raczej zdrową (4/5, 12–16 lat), z problemami typowymi dla psów tej wielkości. Stawy: zwichnięcie rzepki (najczęstsze — badanie rodziców, stopnie 1–4, przy 3–4 operacja) i choroba Legg-Calvé-Perthesa (martwica głowy kości udowej u szczenięcia 4–12 miesięcy — kulawizna, operacja; pinczer jest jedną z ras, w których występuje najczęściej). Oczy: prcd-PRA (ślepota w średnim wieku — test DNA, jeden rodzic wolny wystarczy), zaćma, dystychiaza. Do tego epilepsja idiopatyczna (pytać o linię), niedoczynność tarczycy, cukrzyca w starszym wieku.

Specyficzna dla rasy, rzadka, ale z testem: mukopolisacharydoza typu VI (MPS VI) — choroba spichrzeniowa, szczenię ma zdeformowane kości, zmętnienie rogówki, karłowatość; hodowla powinna znać status rodziców. Do tego kruche kości: złamania przedramienia po upadku z rąk, z kanapy lub ze stołu, na który pies wskoczył — najczęstszy uraz u szczeniąt.

Zimno: krótka szata bez podszerstka i brak tłuszczu oznaczają drżenie poniżej 10 °C — kubraczek jesienią, kombinezon zimą, i akceptacja, że pies w grudniu odmawia siku na dworze. Rutyna: szczepienia, odrobaczanie, ochrona przeciwkleszczowa (kleszcz na krótkiej szacie widoczny), zęby szczotkowane 3 razy w tygodniu (mały pysk — kamień), waga co miesiąc (nadwaga to rzepki), badanie krwi co roku po 8. roku. Kastracja bez pośpiechu, po zakończeniu wzrostu (10–12 miesięcy).

Szata pinczera miniaturowego jest krótka, gładka, lśniąca, przylegająca, bez podszerstka — ruda lub czarna podpalana — i wymaga najmniej ze wszystkiego, co pies wnosi do domu: gumowa rękawica lub miękka szczotka raz w tygodniu, w linieniu (2/5, umiarkowane, krótkie sztywne włoski na kanapie) dwa razy; kąpiel co 2–3 miesiące lub po błocie, łagodnym szamponem. Pies nie pachnie, jest czysty z natury i unika kałuż.

Czego szata nie robi: nie grzeje. Kubraczek poniżej 10 °C, kombinezon w mróz, buty na sól i ogrzewane legowisko lub koc — pinczer, który drży, jest zimny, i będzie próbował wejść pod kołdrę niezależnie od reguł domu. Latem: ruda skóra pod krótką szatą pali się na słońcu mniej niż u psów bezwłosych, ale nos i uszy — tak.

Uszy: naturalne, załamane lub stojące (kopiowanie zakazane w Polsce od 2012 roku) — przegląd co tydzień, rzadko problem. Oczy: przetarte. Zęby: szczotkowanie 3 razy w tygodniu — mały pysk, stłoczone zęby, kamień od 2. roku; kontrola u weterynarza co roku. Pazury co 3–4 tygodnie — pies kanapowy ich nie ściera, a długie pazury u psa z chodem hackney to obciążenie stawów. Szelki miękkie zamiast obroży — tchawica małego psa i ryzyko wyślizgnięcia się z obroży przy ucieczce.

Dorosły pinczer miniaturowy 4–6 kg zjada 85–120 g dobrej karmy suchej dziennie (300–430 kcal) w dwóch posiłkach — rasa jest aktywna i szczupła z natury, ale łakoma i przekonująca, i przy 5 kg jeden plasterek szynki to 10 % dziennej energii. Nadwaga u tej rasy to rzepki i biodra; żebra pod dłonią (na krótkiej szacie widać je od razu), waga co miesiąc. Zimą o 10–20 % więcej — brak podszerstka to koszt.

Szczenię: karma dla ras małych do 10–12 miesięcy, cztery posiłki do 4. miesiąca (hipoglikemia u drobnych szczeniąt — drżenie, apatia, cukier na dziąsła i weterynarz), potem trzy, potem dwa. Granulki małe. Zmiany karmy stopniowo, przez tydzień; pinczer bywa wybredny i uczy się odmawiania w dwa dni, jeśli po odmowie dostaje coś lepszego — posiłek po 15 minut zabrany.

Zęby: karma sucha i gryzaki opóźniają kamień, nie zastąpią szczotkowania; stary pinczer bez zębów je namoczoną. Smakołyki na treningu — a pinczer trenuje chętnie za jedzenie — z własnej karmy, wliczone w dawkę. Alergie pokarmowe (świąd, zaczerwienienie skóry widoczne pod krótką szatą) — dieta eliminacyjna na jedno białko przez 8 tygodni. Woda dostępna zawsze; pies, który wskakuje na blat, kradnie ze stołu — kości z kurczaka i czekolada muszą być poza zasięgiem psa, który sięga wszędzie.