Yorkshire terrier

Yorkshire Terrier często pada ofiarą swojego uroczego wyglądu, jednak pod lśniącą szatą bije serce nieustraszonego myśliwego. York jest psem niezwykle bystrym, żywiołowym, ciekawskim i pełnym energii. Wobec swojego opiekuna wykazuje ogromne przywiązanie i lojalność, uwielbiając wspólne zabawy, pieszczoty i towarzyszenie w podróżach.

Posiada silny instynkt terytorialny i alarmujący – bez wahania zaalarmuje domowników szczekaniem na każdy podejrzany szmer za drzwiami. Wobec obcych psów potrafi być zadziorny i bezkompromisowy, niezależnie od gabarytów rywala. Traktowany pobłażliwie i noszony wyłącznie na rękach może rozwinąć syndrom małego psa (napady histerii, agresję lękową i gryzienie po kostkach), dlatego wymaga traktowania jak pełnoprawny pies.

Wychowanie Yorka wymaga konsekwencji, wyznaczania jasnych granic i wczesnej socjalizacji z innymi psami i ludźmi. Pies ten uczy się bardzo szybko i chętnie wykonuje komendy w zamian za smakołyki i pochwały. Nie toleruje krzyku ani brutalności, ale potrafi błyskawicznie wykorzystać brak konsekwencji opiekuna, przejmując kontrolę nad domem.

Yorkshire Terrier potrzebuje codziennych, aktywnych spacerów z możliwością swobodnego węszenia i eksploracji terenu (min. 1–1,5 godziny dziennie). Świetnie sprawdza się w nauce sztuczek, noseworku, a nawet agility dla psów miniaturowych. Ważne jest, aby nie izolować go od podłoża i pozwolić mu na naturalny kontakt z otoczeniem.

Yorkshire Terriery to rasa długowieczna, żyjąca średnio 12–16 lat, charakteryzująca się dobrą ogólną odpornością. Istnieją jednak schorzenia typowe dla ras miniaturowych. Najczęstszym problemem układu oddechowego jest zapadanie tchawicy (tracheal collapse), objawiające się gęsim kaszlem przy ekscytacji lub ucisku na szyję. Z tego powodu York powinien być prowadzony wyłącznie w wygodnych, bezuciskowych szelkach typu guard, a nie na obroży.

Kolejnym newralgicznym punktem jest stomatologia – szczenięta często cierpią na przetrwałe zęby mleczne (podwójne kły), które wymagają usunięcia chirurgicznego, a u dorosłych psów błyskawicznie odkłada się kamień nazębny prowadzący do paradontozy i utraty zębów. W rasie spotyka się także zwichnięcie rzepki (patellar luxation) oraz zespolenie wrotno-oboczne wątroby (PSS).

Szata Yorka to jedwabisty włos pozbawiony podszerstka, który rośnie przez całe życie i nie podlega sezonowemu linieniu, dzięki czemu rasa jest często lepiej tolerowana przez alergików. Włos wystawowy wymaga codziennego czesania metalowym grzebieniem i szczotką z naturalnego włosia, a także natłuszczania specjalnymi olejkami i papilotowania.

U psów domowych (niebiorących udziału w wystawach) większość opiekunów decyduje się na regularne strzyżenie w salonie groomerskim co 2–3 miesiące. Kąpiel przeprowadza się co 2–4 tygodnie, stosując wysokiej jakości szampony i odżywki nawilżające dla psów długowłosych. Codziennej kontroli wymagają okolice oczu (usuwanie śpioszków) oraz higiena okolic intymnych.

Z powodu bardzo szybkiego metabolizmu i małej pojemności żołądka, Yorkshire Terrier wymaga karmy o wysokiej gęstości odżywczej i energetycznej, bogatej w najwyższej jakości białko zwierzęce (drób, jagnięcina, ryby) oraz kwasy tłuszczowe Omega-3 i Omega-6, które zapewniają jedwabistą strukturę włosa.

U szczeniąt miniaturowych ras szczególnym zagrożeniem są spadki poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), dlatego do 6. miesiąca życia posiłki muszą być podawane 3–4 razy dziennie w regularnych odstępach. Dorosły pies powinien otrzymywać 2–3 zbilansowane posiłki dziennie. Wielkość granulek musi być dopasowana do miniaturowej szczęki, aby ułatwić gryzienie i mechaniczne oczyszczanie zębów z osadu.