Devon rex

Devon rex to kot, który wybiera kolana zamiast parapetu. W naszej skali ma 5/5 za towarzyskość i 5/5 za energię — w praktyce oznacza to zwierzę, które przez cały dzień jest tam, gdzie człowiek: na ramieniu przy gotowaniu, na klawiaturze przy pracy, pod kołdrą w nocy. Hodowcy porównują go do psa nie dla efektu: devon uczy się aportować, przychodzi na imię i wita w drzwiach.

Ta zależność od człowieka ma swoją cenę. Devon rex zostawiony sam na 10 godzin dziennie nie stanie się niezależny — stanie się nieszczęśliwy i głośny (wokalizacja 3/5, ale przy nudzie rośnie). Najlepiej sprawdza się u osób pracujących z domu, w rodzinach z dziećmi (5/5 — jest odporny na zamieszanie i nie chowa się) albo w parze z drugim kotem czy spokojnym psem, z którymi zwykle śpi w jednym kłębku, bo szuka ciepła.

Devon rex żyje w pionie: przy 3–4 kg masy skacze na wysokość szafy z miejsca i wybiera najwyższy punkt w pokoju. Drapak do sufitu, półki na ścianie i miejsce na szafie to nie luksus, tylko sposób na to, żeby nie wybierał karnisza. Drugi element wyposażenia to źródło ciepła: falowana, cienka sierść bez włosa okrywowego słabo izoluje, więc devon śpi na grzejniku, laptopie albo w legowisku z grzałką; zimą w chłodnym mieszkaniu potrzebuje ciepłego kąta, nie „zahartowania”.

To kot wyłącznie niewychodzący. Poza zwykłymi zagrożeniami (auta, inne koty, trucizny) devon ma dwa własne: marznie już przy kilku stopniach powyżej zera, a latem jego skóra oparza się na słońcu jak ludzka. Osiatkowany balkon i okna to warunek, nie opcja. Dziennie potrzebuje 20–30 minut aktywnej zabawy z człowiekiem — wędka, piłeczki do aportowania, zabawki interaktywne; bez tego sam znajdzie sobie zajęcie, i rzadko będzie to zajęcie bezpieczne dla roślin.

Rasa ma zdrowie 3/5 i trzy problemy, o które trzeba zapytać w hodowli. Pierwszy jest unikalny dla devon rexów: dziedziczna miopatia (zespół miasteniczny, mutacja genu COLQ), która objawia się między 3. tygodniem a 6. miesiącem życia osłabieniem mięśni szyi i trudnością w połykaniu. Istnieje test DNA — oboje rodzice powinni mieć wynik „nienosiciel” lub co najmniej jedno z nich, bo choroba jest recesywna. Drugi to kardiomiopatia przerostowa (HCM): echo serca rodziców powtarzane co 1–2 lata, bo test genetyczny dla tej rasy nie istnieje. Trzeci to ortopedia: zwichnięcie rzepki i dysplazja stawów biodrowych zdarzają się częściej niż u przeciętnego kota domowego.

Na co dzień devon jest kotem odpornym, ale szczególnie wrażliwym na zimno i przeciągi — nawracający katar u kociaka to częściej wychłodzenie niż infekcja. Szczepienia i odrobaczanie jak u każdego kota; przy tak cienkiej sierści łatwo też przeoczyć pchły, więc profilaktyka przez cały rok.

Linienie 1/5 nie oznacza zera obowiązków — oznacza inne obowiązki. Sierść devona jest tak krótka i delikatna, że szczotka może ją uszkodzić: wystarczy przeciągnięcie dłonią lub miękką ściereczką raz w tygodniu. Za to skóra produkuje więcej sebum, niż ta sierść potrafi wchłonąć, więc u niektórych kotów fałdy skóry, przestrzenie między palcami i podstawa pazurów robią się tłuste i ciemne. Rozwiązaniem jest kąpiel co 4–8 tygodni delikatnym szamponem dla kotów — większość devonów znosi ją zaskakująco dobrze, jeśli przyzwyczaić je od kociaka.

Uszy to punkt obowiązkowy: wielkie, otwarte małżowiny zbierają woskowinę szybciej niż u innych ras; czyszczenie płynem do uszu raz w tygodniu zapobiega stanom zapalnym. Pazury skracaj co 2–3 tygodnie. Alergicy często znoszą devony lepiej niż inne koty, ale alergenem jest białko Fel d 1 ze śliny i skóry, nie sierść — spotkanie z dorosłym kotem przed zakupem to jedyny wiarygodny test.

Devon rex je jak kot dwa razy większy: wysoka aktywność i słaba izolacja cieplna podnoszą zapotrzebowanie energetyczne — dorosły kot o masie 3,5 kg potrzebuje około 220–260 kcal dziennie, o 10–20 % więcej niż spokojny brytyjczyk tej samej wagi. Zarazem łatwo go przekarmić, bo żebrze wytrwale i z wdziękiem; kontrola to ważenie raz w miesiącu i wyczuwalne, ale niewidoczne żebra.

Jak każdy kot jest bezwzględnym mięsożercą: karma z wysokim udziałem mięsa, dodatkiem tauryny i przewagą karmy mokrej — devony piją mało, a wilgotna dieta chroni drogi moczowe. Dwa–trzy posiłki dziennie, najlepiej część z nich z zabawki interaktywnej, która zaspokoi jednocześnie głód i potrzebę polowania. Dawkę policz w kalkulatorze poniżej; dla kota po kastracji odejmij 10–15 %.