Kot kornwalijski rex (Cornish Rex)

Cornish rex to kot o temperamencie kocięcia przez całe życie: ciekawski, zwinny, niezmordowany i przekonany, że każde miejsce w domu jest dla niego, łącznie z górą lodówki i ramieniem gościa. Przywiązuje się do ludzi intensywnie (towarzyskość 5/5) — chodzi za domownikami, wchodzi na kolana, gdy tylko ktoś usiądzie, śpi pod kołdrą (ciepło jest dla niego argumentem pierwszorzędnym) i komentuje głosem to, co się dzieje (4/5). Wobec obcych jest ufny i ciekawski, bez lęku.

Z dziećmi radzi sobie dobrze (4/5), jeśli dzieci są aktywne i nie próbują go trzymać na siłę — rex się wyśliźnie, nie podrapie. Z innymi kotami i psami dogaduje się (4/5), często to on inicjuje zabawę, i najlepiej czuje się z drugim równie żywym kotem. Samotność znosi źle: to kot, który potrzebuje bodźców i kontaktu, i sam przez 9 godzin w pustym mieszkaniu szuka ich w waszych rzeczach. Ma silny instynkt zabawy w polowanie i wiele reksów aportuje — przynosi piłeczkę, dopóki nie przestaniecie rzucać. Lubi ciepło w sposób, który trzeba znać: zimą leży na kaloryferze, laptopie i pod lampą, a w chłodnym pokoju zwija się w kłębek i przestaje się bawić.

Cornish rex potrzebuje 3–4 sesji zabawy dziennie po 10–15 minut, w tym przynajmniej jednej intensywnej: wędka z piórkami wysoko, aport, pogoń po korytarzu, zabawki logiczne z karmą. Uczy się szybko (4/5) — przywołanie, siad, obrót, skok na ramię na komendę, spacery w szelkach — i trening klikerem to najlepszy sposób, żeby zająć jego głowę. Bez zajęcia znudzony rex zrzuca rzeczy z półek, otwiera szafki i budzi domowników w nocy.

Dom: pionowy i ciepły. Drapak pod sufit, półki ścienne, hamak przy kaloryferze; miękkie, ocieplane legowiska w kilku miejscach (rex bez futra na twardym marznie), koc na kanapie, domek-jaskinia. Temperatura w mieszkaniu zimą powyżej 20 °C — w chłodniejszym domu rex potrzebuje sweterka, i to nie jest fanaberia. Okna i balkon osiatkowane bezwzględnie, kot skacze wysoko i daleko. Parapet w pełnym słońcu latem — ograniczyć: jasna skóra bez włosa okrywowego pali się. Kuweta: codzienne sprzątanie, wymiana żwirku co 1–2 tygodnie. Wychodzenie na dwór — nie: kot bez izolacji, bez lęku przed obcymi i z instynktem pogoni nie przeżyje długo na zewnątrz; spacery w szelkach po ogrodzie w ciepłe dni są bezpieczną alternatywą.

Cornish rex ma zdrowie 3/5, co odzwierciedla dwie rzeczy: kilka obciążeń dziedzicznych i fizjologię kota bez futra, która wymaga innego traktowania. Badania rodziców: echo serca (kardiomiopatia przerostowa występuje w rasie), test DNA na postępujący zanik siatkówki (PRA w wariancie rdAc, tym samym co u abisyńczyków — rex jest nosicielem w wielu liniach), ocena rzepek (zwichnięcie rzepki zdarza się u tej lekkiej, skocznej rasy). Rodzice powinni mieć też aktualny wynik FIV/FeLV. Hodowla w Felis Polonia (FIFe) robi to standardowo; proście o wyniki, nie o zapewnienia.

Fizjologia: rex ma bardzo mało tkanki tłuszczowej i inaczej reaguje na narkozę — przed każdym zabiegiem powiedzcie lekarzowi o rasie; nowoczesne protokoły są bezpieczne, ale dawkowanie liczy się ostrożniej. Marznie: hipotermia po zabiegu i przy chorobie jest realnym ryzykiem, kot w klinice powinien mieć koc. Skóra: bez włosa okrywowego sebum nie rozprowadza się po sierści i gromadzi się na skórze, zwłaszcza w fałdach, między palcami i u nasady ogona — bez kąpieli robią się zaskórniki i stany zapalne. Poparzenia słoneczne uszu i grzbietu latem. Zęby: rasa ma skłonność do zapalenia dziąseł — kontrola raz w roku. Rutyna: szczepienia, odrobaczanie, po 7. roku życia badanie krwi i moczu co roku. Rex nie jest kotem hipoalergicznym: alergen Fel d 1 jest w ślinie i naskórku, a rex myje się tak samo jak inne koty.

Falowana szata rexa nie wymaga czesania — szczotka zniszczyłaby fale, a wystarczy przegładzenie dłonią lub zamszową ściereczką raz w tygodniu, żeby zebrać luźny puch (linienie 1/5). Cała pielęgnacja przenosi się na skórę. Bez włosa okrywowego łój skórny nie ma się gdzie rozprowadzić i zbiera się na skórze: kot zaczyna być tłusty w dotyku, zostawia ślady na jasnej pościeli, a w fałdach i między palcami robią się ciemne, brudne zaskórniki. Kąpiel co 4–6 tygodni łagodnym szamponem dla kotów (a w niektórych liniach częściej) jest częścią życia z tą rasą, i rex, przyzwyczajany od kocięcia, znosi ją spokojnie. Między kąpielami: przetarcie fałd, pach i nasady ogona wilgotną ściereczką raz w tygodniu.

Uszy duże, otwarte, zbierają wosk szybciej niż u innych kotów — czyszczenie co tydzień preparatem do uszu. Pazury co 2 tygodnie: rex mało je ściera, a przy skokach na ludzi ostre pazury bolą. Oczy bez skłonności do łzawienia. Zęby: szczotkowanie 2–3 razy w tygodniu, kontrola raz w roku. Ciepło: zimą sweterek w chłodniejszym domu, ocieplane legowisko, koc na miejscu do spania — rex, który marznie, staje się apatyczny i przestaje jeść. Latem cień na parapecie i w ogrodzie; poparzenie słoneczne u jasno umaszczonego rexa to realna wizyta u lekarza.

Cornish rex o wadze 3,5–4 kg potrzebuje około 220–270 kcal dziennie — więcej na kilogram niż koty w pełnej szacie, bo bez izolacji spala energię na utrzymanie temperatury ciała, a przy energii 5/5 spala jej dużo na ruch. To 60–75 g suchej karmy lub 270–320 g mokrej, w 3–5 małych posiłkach: rex ma szybki metabolizm i woli jeść często niż dużo. Na etykiecie mięso na pierwszym miejscu, a białka zwierzęcego co najmniej 35 % w suchej, tłuszcz nieco wyższy niż u spokojnych ras (15–20 %), tauryna, karma mokra jako połowa dawki.

Rex rzadko tyje — problemem bywa raczej niedowaga w chłodnym domu lub w chorobie, więc ważcie kota raz w miesiącu i reagujcie na spadek 100–150 g przy 3,5 kg. Kwasy omega-3 poprawiają stan skóry i zmniejszają przetłuszczanie. Miska stawiana na czas jest lepsza niż wolny dostęp, ale u tej rasy nie ze względu na wagę, tylko na zajęcie: rex je z zabawek logicznych z entuzjazmem i to zużywa część jego energii. Zimą podnieście dawkę o 10–15 %, jeśli w domu jest chłodno. Kalkulator porcji przeliczy dawkę na wagę i wiek — dla rexa wybierzcie górną granicę widełek.