Kot toyger (Minitygrys)

Toyger został wyhodowany z założeniem, że ma wyglądać dziko i zachowywać się domowo — i to drugie udało się równie dobrze jak pierwsze. Jest łagodny, zrównoważony, przywiązany do całej rodziny (towarzyskość 5/5), chętny do kontaktu, ale nie natrętny: przyjdzie na kolana, kiedy usiądziecie, wita w drzwiach, chodzi za domownikami, a potem spokojnie zajmie się sobą. Głos ma cichy (2/5), odzywa się ćwierkaniem i pomrukiem. Wobec obcych jest ufny i ciekawski.

Z dziećmi radzi sobie znakomicie (5/5): jest cierpliwy, odporny na hałas, lubi zabawę i nie jest kruchy; z innymi kotami i psami (5/5) dogaduje się bez problemu i często zaprzyjaźnia się z psem. Samotność w ciągu dnia znosi dobrze — jest bardziej samodzielny niż burma czy tonkijczyk — choć drugi kot nie zaszkodzi. Energia 4/5: bawi się intensywnie, wspina się umiarkowanie (nie jest akrobatą jak bengal, po którym odziedziczył wygląd, nie temperament), lubi wodę w misce i pod kranem, potem śpi. Uczy się chętnie (4/5): aport, sztuczki, spacery w szelkach po ogrodzie i parku — toyger na smyczy to widok, który zatrzymuje przechodniów. Dojrzewa wolno, do 2–3 lat, a pręgi i złoty połysk rozwijają się przez pierwszy rok.

Toyger potrzebuje 2 sesji zabawy dziennie po 10–15 minut: wędka z piórkami, aport piłeczki (przynosi), zabawki logiczne z karmą, zabawa z wodą w płytkiej misce. Uczy się chętnie (4/5) — kliker, przywołanie, transporter, szelki — i spacery na smyczy są dla tej rasy naturalne: toyger nie panikuje na dworze i lubi nowe miejsca.

Dom: drapak z legowiskiem na 1,5–2 m, półka przy oknie, drapak poziomy z sizalu, kilka miękkich miejsc — toyger nie wymaga pionowego toru jak angora, ale lubi obserwować z góry. Woda: fontanna dla kotów na tacy, klapa toalety zamknięta, akwarium przykryte. Kuweta: codzienne sprzątanie, wymiana żwirku co 1–2 tygodnie. Okna i balkon z siatką, bo kot tak ufny wychodzi za każdym. Wypuszczanie luzem — nie: toyger podejdzie do obcego psa z tą samą ufnością, z jaką podchodzi do gości, a kot za 8000 zł o wyglądzie tygrysa bywa też kradziony. Osiatkowany ogród lub szelki dają mu świat zewnętrzny bez ryzyka. To jedna z ras, która naprawdę dobrze czuje się w kawalerce, o ile ma zabawę i drapak.

Toyger jest zdrowy (5/5): powstał z bengala i kotów domowych, a hodowcy od początku prowadzili outcross i unikali skrajnych cech budowy — pysk jest krótki, ale nie płaski, ciało długie, ale nie karłowate. Lista obciążeń dziedzicznych jest krótka: kardiomiopatia przerostowa (HCM) po bengalu — echo serca rodziców przed kryciem i kontrola dorosłego kota co 1–2 lata po 3. roku życia; szmery sercowe u kociąt, które zwykle ustępują, ale wymagają osłuchania przy pierwszej wizycie. Po bengalu warto też zapytać o test DNA na niedobór kinazy pirogronianowej (PK-def) i PRA-b (postępujący zanik siatkówki bengali) — w liniach z bliskim bengalskim przodkiem mają sens. Badanie FIV/FeLV rodziców. Wąska pula genów rasy młodej i rzadkiej: pytajcie o współczynnik inbredu i import.

Poza tym toyger choruje na to, na co chorują wszystkie koty: nadwaga po kastracji (spokojny kot o dobrym apetycie — ważcie), nerki u seniorów (badanie krwi i moczu co roku od 7. roku życia), zęby (kontrola raz w roku). Szczepienia i odrobaczanie jak u kota domowego. Toyger nie jest hybrydą z dzikim kotem — bengal w jego rodowodzie jest w piątym i dalszych pokoleniach od kota bengalskiego azjatyckiego — więc nie ma problemów z płodnością, narkozą ani szczepionkami typowych dla wczesnych pokoleń hybryd i nie podlega żadnym przepisom o zwierzętach egzotycznych.

Szata toygera to najprostsza okrywa w bazie (pielęgnacja 1/5): krótka, gęsta, przylegająca, ze złotym połyskiem (glitter) po bengalu — gumowa rękawica raz w tygodniu, przetarcie zamszem dla połysku przed wystawą i tyle. Linienie niewielkie (2/5), kąpiel zbędna, chyba że kot sam wejdzie pod prysznic. Umaszczenie rozwija się przez pierwszy rok: kocię ma pręgi niewyraźne, a kontrast, złoty połysk i biały „tygrysi” brzuch dojrzewają do 12–18 miesięcy; hodowca ocenia jakość pręg na podstawie rodziców, a cena kocięcia zależy od tego, jak bardzo przypomina tygrysa — kocięta „pet” z mniej regularnym wzorem są tańsze i to ten sam kot.

Oczy bez skłonności do łzawienia; uszy zaokrąglone, małe, kontrola raz w tygodniu. Pazury co 2–3 tygodnie u kota niewychodzącego; sizal w kilku miejscach. Raz w roku kontrola zębów; w domu szczotkowanie 2 razy w tygodniu lub karma stomatologiczna. Zimą toyger nie marznie tak jak koty bez podszerstka, ale lubi ciepło; latem uważajcie na pełne słońce u kotów o jasnym brzuchu. Ważcie kota co miesiąc — gęsta, krótka szata nie ukrywa nadwagi tak jak długa, ale muskularna budowa maskuje pierwsze pół kilo.

Toyger o wadze 5–6 kg potrzebuje około 250–300 kcal dziennie po kastracji: 70–85 g suchej karmy lub 300–360 g mokrej. Mięso na początku składu i białko zwierzęce minimum 35 % w karmie suchej (umięśniony kot o bengalskich korzeniach dobrze wykorzystuje białko), tauryna, umiarkowany tłuszcz, karma mokra jako połowa dawki. Część kotów z bengalskim rodowodem ma wrażliwy układ pokarmowy i źle znosi karmy z dużą ilością zbóż — bezzbożowa karma o wysokiej zawartości mięsa jest u toygera bezpiecznym wyborem, a zmianę karmy wprowadzajcie stopniowo przez tydzień.

Porcje odmierzane wagą, 3–4 posiłki, część z zabawek logicznych; toyger je chętnie i po kastracji tyje, bo jest spokojniejszy niż bengal. Ważcie kota co miesiąc; przy 5,5 kg każde 250 g to 5 %. Fontanna dla kotów załatwia picie i zabawę naraz. Na przysmaki przeznaczcie najwyżej 10 % dziennej energii. Kalkulator porcji przeliczy dawkę na wagę, wiek i status po kastracji; dla dorosłego toygera trzymajcie się środka widełek.