Spaniel bretoński

Bretończyk łączy energię wyżła z wielkością psa, który mieści się w małym samochodzie — i to jest zarazem jego zaleta i pułapka. Zaleta: to pies, który biegnie z myśliwym cały dzień, a wieczorem śpi na kanapie w mieszkaniu. Pułapka: wygląda na psa średniego, więc ludzie kupują go jak psa średniego, a dostają wyżła, który bez dwóch godzin ruchu rozbiera dom.

Wobec rodziny jest przylepny, wesoły i wrażliwy — reaguje na ton głosu, chce być blisko, źle znosi napięcie. Wobec obcych przyjazny po krótkiej obserwacji, stróżem nie jest. Z dziećmi bawi się chętnie i jest łagodny; ryzykiem jest tylko energia, nie temperament. Z innymi psami towarzyski, z kotem w domu w porządku, jeśli dorastali razem; ptactwo jest zwierzyną.

Samotność: bretończyk zostawiony na cały dzień wyje, niszczy i wpada w lęk separacyjny — to jedna z bardziej „ludzkich” ras myśliwskich. Rasa ma 3/5 dla początkujących: uczy się łatwo i wybacza błędy, ale dawka ruchu i potrzeba towarzystwa są bezwzględne.

Spaniel bretoński uczy się w tempie, które zaskakuje — komendę łapie w kilku powtórzeniach i chce współpracować. Trening pozytywny, krótki, w formie zabawy; presja i krzyk zamykają wrażliwego psa na resztę dnia. Socjalizacja w pierwszym roku idzie łatwo, ale jest potrzebna. Naukę zostawania samemu wprowadź od pierwszego tygodnia, stopniowo — to jedyna droga do psa, który zniesie kilka godzin bez ludzi.

Ruch: 1,5–2 godziny dziennie, w tym część biegowa i węchowa w terenie. Praca w polu z myśliwym, próby polowe, a dla nie-myśliwego: nosework, mantrailing, agility (bretończyk jest w niej świetny), canicross, dogtrekking, dummy. Sam spacer po osiedlu nie zaspokaja wyżła, nawet małego. Przywołanie ćwicz od pierwszego dnia; w terenie z ptactwem długa linka.

Mieszkanie: możliwe (2/5) dla osoby aktywnej, która codziennie wyjeżdża z psem w teren i jest w domu przez większość dnia — rozmiar pasuje, energia i potrzeba towarzystwa decydują. Bieg przy rowerze po 12. miesiącu.

Spaniel bretoński żyje 12–15 lat i jest rasą raczej zdrową, hodowaną pod kątem pracy. Do sprawdzenia w hodowli: dysplazja stawów biodrowych (prześwietlenia rodziców HD A/B) — u psa tej wielkości rzadsza, ale występuje; zwichnięcie rzepki — kontrola kolan przy każdej wizycie. Epilepsja idiopatyczna jest w rasie opisana i bez testu genetycznego — pytaj hodowcę o napady w linii.

Toczeń krążkowy (DLE) — choroba autoimmunologiczna skóry nosa, w której lustro nosa traci pigment, łuszczy się i pęka, nasilana przez słońce; u bretończyków częstsza niż u innych wyżłów. Leczenie miejscowe i ochrona przed słońcem (krem z filtrem na nos latem). Niedoczynność tarczycy w średnim wieku — badanie T4. Oczy: zaćma sporadycznie, badanie okulistyczne rodziców.

Profilaktyka codzienna: kleszcze cały sezon, przegląd uszu (krótkie, ale opadające — zapalenia zdarzają się u psa pływającego), łap i piór po każdym wyjściu w teren. Rasa dobrze znosi deszcz i zimno, gorzej upał w pełnym biegu — woda i przerwy latem.

Szata bretończyka jest gęsta, płaska lub lekko falista, nigdy kędzierzawa, z lekkimi piórami na nogach i uszach — dużo mniej obfita niż u seterów czy springera. Szczotkowanie raz–dwa razy w tygodniu szczotką i grzebieniem, z uwagą na pióra za uszami i na nogach, gdzie zbierają się rzepy. Linieje umiarkowanie (2/5), bardziej wiosną. Kąpiel co 2–3 miesiące lub po wytarzaniu; szata jest odporna na warunki.

Uszy krótkie, wysoko osadzone, lekko owłosione — przegląd raz w tygodniu, częściej u psa pływającego. Włosy między opuszkami przycinaj. Ogon u części psów wrodzenie krótki lub brak — obie wersje zgodne ze wzorcem; kopiowanie zakazane.

Nos: u psów z tendencją do tocznia krążkowego przeglądaj lustro nosa co tydzień (odbarwienia, łuszczenie) i latem stosuj krem z filtrem dla psów. Pazury u biegającego psa ścierają się same; kontroluj co miesiąc. Zęby dwa razy w tygodniu. Po każdym wyjściu w teren: kleszcze, ości, rzepy w piórach.

Spaniel bretoński waży 14–18 kg, ale spala jak pies dwa razy większy — przy 1,5–2 godzinach ruchu dziennie potrzebuje karmy z wysoką zawartością białka zwierzęcego i tłuszczu (typ active), w dwóch posiłkach, z 45–60 minutami spokoju po wysiłku. W sezonie polowań kaloryczność w górę, poza sezonem w dół — bretończyk bez pracy tyje, a nadwaga obciąża rzepki.

Szczeniak rośnie do 10.–12. miesiąca; karma dla szczeniąt ras średnich, bez suplementów wapnia. Kondycja: żebra wyczuwalne, talia widoczna z góry — bretończyk ma być zwarty i muskularny. Ważenie raz w miesiącu.

Smakołyki treningowe u psa, który trenuje codziennie, stanowią sporą część bilansu — odliczaj od porcji. Miesięczny koszt utrzymania to 350–600 zł, głównie karma; pielęgnacja kosztuje niewiele.