Cocker spaniel angielski

Cocker Spaniel Angielski to pies o niezwykle pogodnej, energicznej i czułej naturze. Wobec domowników wykazuje wielkie przywiązanie, uwielbiając pieszczoty i bliski kontakt fizyczny. W relacjach z dziećmi jest cierpliwym i radosnym towarzyszem zabaw, o ile jest traktowany z szacunkiem.

Jako pies myśliwski posiada bardzo silny węch i popęd eksploracyjny – na spacerach potrafi całkowicie zatracić się w przeszukiwaniu krzaków i szuwarów. Wobec obcych jest przyjazny lub neutralny. Pozostawiony sam w domu bez stymulacji może szczekać lub niszczyć przedmioty, dlatego wymaga konsekwentnego wychowania i zaspokojenia potrzeb ruchowych.

Szkolenie Cocker Spaniela powinno opierać się na pozytywnych metodach, zabawie węchowej i smakołykach. Rasa ta bywa uparta i wrażliwa na presję – twarda ręka czy krzyk wywołują lękliwość lub opór. Kluczem jest nauka samokontroli i niezawodnego przywołania, szczególnie w środowisku bogatym w zapachy dzikich ptaków i zwierzyny.

Cocker potrzebuje minimum 1,5–2 godzin aktywnego spaceru dziennie. Znakomicie odnajduje się w dummy, noseworku, tropieniu użytkowym, agility oraz pływaniu. Spokojny marsz na smyczy nie wystarczy – pies musi mieć możliwość swobodnego węszenia i eksploracji terenu.

Cocker Spaniele żyją średnio 12–15 lat. Głównymi zagrożeniami genetycznymi są postępujący zanik siatkówki (prcd-PRA) prowadzący do ślepoty oraz nefropatia rodzinna (FN) – śmiertelna choroba nerek u młodych psów. W hodowlach ZKwP testy DNA rodziców (N/N) całkowicie eliminują te schorzenia.

Drugim kluczowym problemem są przewlekłe zapalenia uszu wywołane brakiem wentylacji kanału słuchowego i wilgocią. Ponadto u rasy spotyka się dysplazję biodrową (HD), zwichnięcie rzepki (PL) oraz rzadki, uwarunkowany genetycznie syndrom szału (rage syndrome), eliminowany przez selekcję hodowlaną.

Szata Cocker Spaniela składa się z przylegającego włosa okrywowego i umiarkowanego podszerstka, tworząc obfite pióra na łapach, brzuchu i klatce piersiowej. Wymaga czesania 2–3 razy w tygodniu metalowym grzebieniem i szczotką pudlówką, ze szczególnym uwzględnieniem pachwin i uszu, gdzie tworzą się kołtuny.

Grzbiet i głowę spaniela należy regularnie trymować, a nie golić maszynką, co pozwala zachować naturalną strukturę i barwę włosa. Uszy wymagają codziennej kontroli po spacerach (usuwanie kłosów zbóż) oraz wietrzenia i czyszczenia preparatami osuszającymi.

Cocker Spaniel posiada znakomity apetyt i tendencję do tycia, co obciąża stawy i kręgosłup. Dieta powinna składać się z wysokiej jakości karmy bogatej w białko zwierzęce (drób, ryby, jagnięcina) z kontrolowaną ilością tłuszczu.

Aby zapobiec brudzeniu i moczeniu długich uszu podczas jedzenia i picia, zaleca się stosowanie specjalnych, wąskich i wysokich misek dla spanieli (tzw. miski stożkowe) lub zakładanie opaski/komina na uszy (snood). W diecie warto stosować suplementację kwasami Omega-3 (olej z łososia) na lśniącą szatę i zdrową skórę.