Barbet

Barbet ma temperament, który u psa myśliwskiego jest rzadkością: łagodny, zrównoważony, towarzyski, bez ostrego popędu i bez nerwowości. Wobec rodziny jest oddany i przylepny — chce być blisko, opiera się, kładzie głowę na kolanach. Wobec obcych przyjazny po krótkiej obserwacji, stróżem nie jest; zgłosi gościa i go polubi. Z dziećmi łagodny i cierpliwy (5/5), chętny do zabawy, bez odruchu chwytania czy zaganiania. Z innymi psami towarzyski, z kotem w domu w porządku.

Woda jest jego obsesją: barbet wchodzi do każdego zbiornika, aportuje z niego wszystko, co się rzuci, i wraca mokry, szczęśliwy i z szatą pełną rzęsy. Szczeka umiarkowanie (2/5). Jest wrażliwy na nastrój przewodnika i źle znosi surowe traktowanie; samotność znosi umiarkowanie — kilka godzin tak, cały dzień codziennie nie.

Rasa ma 4/5 dla początkujących: łagodność, chęć współpracy i umiarkowana energia wybaczają błędy nowicjusza. Ceną jest pielęgnacja szaty, która bez pracy filcuje się w sznury, i dostępność — na szczeniaka czeka się miesiącami.

Barbet uczy się chętnie i szybko — trening pozytywny, krótki, z aportem i wodą jako nagrodami daje efekty od pierwszych dni; presja i krzyk zamykają wrażliwego psa. Socjalizacja w pierwszym roku idzie łatwo dzięki towarzyskości. Przywołanie ćwicz od pierwszego dnia; barbet wraca lepiej niż większość psów myśliwskich, ale kaczka na stawie wygrywa z komendą.

Ruch: 1–1,5 godziny dziennie z aportem, pływaniem i pracą węchową; barbet po godzinie pracy w wodzie jest zmęczony na resztę dnia. Dummy (aport atrap), praca w wodzie, nosework, agility, obedience, rally-o — rasa jest w tych dyscyplinach chętna i skuteczna. Sam spacer na smyczy go nie zaspokaja, ale nie wymaga też dwóch godzin galopu jak pointer.

Mieszkanie: możliwe (3/5) przy codziennym spacerze i dostępie do wody kilka razy w tygodniu; w domu barbet jest spokojny i nieliniejący. Przyzwyczajanie do strzyżenia, grzebienia i suszarki od szczeniaka — będzie to przechodził przez całe życie. Bieg przy rowerze po 12.–14. miesiącu.

Barbet żyje 12–15 lat i jest rasą raczej zdrową, ale mała populacja oznacza, że każde kojarzenie ma znaczenie — hodowla z badaniami i rozsądnym doborem par jest przy tej rasie ważniejsza niż u ras licznych. Do sprawdzenia: dysplazja stawów biodrowych i łokciowych (prześwietlenia rodziców HD A/B, ED 0 — najczęstszy problem rasy), prcd-PRA (test DNA — postępujący zanik siatkówki), epilepsja idiopatyczna (bez testu — pytaj o napady w linii). Przepukliny pępkowe u szczeniąt zdarzają się często, zwykle bez znaczenia klinicznego.

Oczy poza PRA: zaćma i entropium sporadycznie — badanie okulistyczne rodziców. Niedoczynność tarczycy w średnim wieku — badanie T4. Uszy opadające, gęsto owłosione, wiecznie mokre u psa pływającego — zapalenia ucha są najczęstszą wizytą u weterynarza bez suszenia i czyszczenia.

Profilaktyka codzienna: kleszcze cały sezon (wełnista szata ukrywa je skutecznie — przegląd po każdym spacerze w trawie), suszenie uszu i szaty po pływaniu (mokry podszerstek to hot spoty), przegląd łap (włosy między opuszkami zbierają błoto i śnieg). Rasa dobrze znosi zimno i wodę, umiarkowanie upał.

Szata barbeta jest długa, wełnista, kędzierzawa, gęsta, z podszerstkiem, wodoodporna — i nie linieje: martwy włos zostaje w lokach i bez rozczesywania filcuje się w sznury (co wzorzec dopuszcza u psa pracującego, ale w domu jest niepraktyczne). Pielęgnacja: rozczesywanie grzebieniem do skóry raz w tygodniu, zwilżając wodą (szczotkowanie na sucho puszy i niszczy loki), z uwagą na kołtuny za uszami, pod pachami, w pachwinach i pod obrożą. Co 2–3 miesiące strzyżenie do długości 3–5 cm nożyczkami lub maszynką; wzorzec chce naturalnego wyglądu, nie fryzury pudla.

Wielu opiekunów strzyże barbeta samodzielnie po kursie; groomer znający rasę (rzadki) to 200–300 zł co 2–3 miesiące. Kąpiel co 4–8 tygodni bez odżywki; po pływaniu w jeziorze spłukanie i wysuszenie ręcznikiem, bez suszarki na gorąco. Broda po posiłku i piciu przetarta — zbiera wodę, jedzenie i błoto.

Włosy wokół oczu przycinane (barbet ma grzywkę zasłaniającą oczy), uszy wyskubane z włosa w kanale i suszone po każdej wodzie, włosy między opuszkami przycinane. Pazury co miesiąc, zęby dwa razy w tygodniu.

Barbet waży 17–28 kg — duża rozpiętość, więc porcję licz od masy docelowej konkretnego psa i jego aktywności. Przy 1–1,5 godzinie ruchu z pływaniem karma z białkiem zwierzęcym na pierwszym miejscu i umiarkowanym tłuszczem, w dwóch posiłkach, z 45–60 minutami spokoju po pracy w wodzie. Barbety lubią jeść i pod szatą nie widać przybierania — waga raz w miesiącu, dłoń na żebrach.

Szczeniak rośnie do 12.–14. miesiąca; karma dla szczeniąt ras średnich lub dużych z kontrolowanym wapniem, bez suplementów — dysplazja jest najczęstszym problemem rasy i szybki wzrost ją nasila. Kondycja: żebra wyczuwalne pod szatą, talia wyczuwalna z góry.

Kwasy omega-3 poprawiają jakość loków i skóry. Broda po jedzeniu — patrz pielęgnacja; miska o wąskim otworze ogranicza moczenie brody i uszu. Miesięczny koszt utrzymania to 400–650 zł, w tym groomer, jeśli nie strzyżesz sam.