Kot nebelung

Nebelung jest kotem dla ludzi, którzy cenią ciszę i przewidywalność, bo sam je ceni. Wobec jednego lub dwóch opiekunów jest czuły na własnych warunkach: siada obok, nie na kolanach (choć z czasem i to), chodzi za nimi po mieszkaniu, śpi w nogach łóżka, patrzy — i mruczy, bo miauczy rzadko (1/5), a gdy już, to cicho. Wobec obcych jest nieśmiały: znika na dźwięk dzwonka, obserwuje z ukrycia, wychodzi po godzinie lub wcale, i nie należy go wyciągać — kot sam zdecyduje, kiedy gość przestał być obcy, a u części kotów to trwa kilka wizyt.

Rutyna jest dla niego ważniejsza niż dla innych ras: posiłki o tej samej porze, kuweta w tym samym miejscu, opiekun wracający o tej samej godzinie. Przeprowadzka, remont, nowe dziecko, przestawiona kanapa — nebelung reaguje wycofaniem, czasem odmową jedzenia lub kuwety poza miejscem; hodowcy mówią o tym wprost i odradzają rasę domom, w których wiele się dzieje.

Z dziećmi 4/5 — ze spokojnymi, starszymi, które nie noszą kota i nie krzyczą; z hałaśliwymi maluchami chowa się i cierpi. Z kotami zgodny (4/5), z drugim nebelungiem lub rosyjskim niebieskim — najlepiej; z psami spokojnymi w porządku po długim zapoznaniu. Energia 3/5: bawi się chętnie, ale z wędką, nie w sprintach, i po zabawie wraca na parapet. Inteligencja 5/5 — uczy się rutyny, otwiera drzwi, pamięta. Dla początkującego 5/5, dla rodziny z małymi dziećmi lub częstymi gośćmi — nie.

Nebelunga nie trzeba wychowywać — trzeba mu dać stabilność. Kuweta, drapak, miejsca do spania i pory posiłków ustalone od pierwszego dnia i niezmieniane; nowe rzeczy (transporter, szelki, gość, odkurzacz) wprowadzane powoli, bez wymuszania, z prawem kota do ucieczki. Uczy się chętnie, gdy jest spokojnie: przywołanie na imię, przychodzenie na dźwięk, wchodzenie do transportera, proste sztuczki metodą klikera — w krótkich sesjach, bez nacisku, z nagrodą jedzeniem (rasa jest łakoma).

Socjalizacja u hodowcy i w pierwszych miesiącach: goście, dzieci, dźwięki — łagodnie i regularnie, żeby nieśmiałość pozostała rezerwą, a nie przeszła w lęk. Kot, który w wieku 4 miesięcy chował się przed każdym gościem, w wieku 4 lat będzie robił to samo.

Zabawa: 2 sesje z wędką dziennie po 10 minut, piórka, myszki, zabawki interaktywne z jedzeniem — nebelung bawi się chętnie, ale w ciszy, i przerywa, gdy ktoś zacznie się śmiać za głośno. Pion: drapak, półka, parapet — bez ekstremów. Okna z siatką (rasa nie skacze jak mau, ale kot to kot). Szelki: część nebelungów je znosi i lubi cichy ogród, część odmawia — nie wymuszać. Wolne wychodzenie — nie: kot nieśmiały na dworze ucieka przed pierwszym hałasem i nie wraca.

Nebelung jest rasą zdrową i długowieczną (5/5, 14–17 lat, wiele kotów dożywa 18–20) — mała populacja z rosyjskiego niebieskiego, bez hodowli na skrajności, bez chorób dziedzicznych specyficznych dla rasy i bez testów DNA, które trzeba by sprawdzać. Hodowca powinien mieć badanie serca (echo — HCM występuje u wszystkich kotów, u tej rasy rzadko) i wiedzieć, skąd są koty (wąska pula genów — pytać o współczynnik inbredu i outcross z rosyjskim niebieskim, który TICA dopuszcza).

Realne problemy nebelunga to problemy kota domowego, spokojnego i łakomego: otyłość (rasa tyje łatwo po kastracji i bez zabawy, a pod puszystym futrem nikt tego nie widzi — waga co miesiąc), kamienie moczowe u kota, który pije mało (mokra karma, fontanna), choroby zębów i dziąseł po 7. roku (szczotkowanie, kontrola co roku), a u kota nerwowego — idiopatyczne zapalenie pęcherza po stresie (przeprowadzka, gość, remont), które objawia się sikaniem poza kuwetą i wymaga weterynarza, nie kary.

Rutyna: szczepienia, odrobaczanie (kot domowy rzadziej, ale regularnie), zęby raz w roku, waga co miesiąc, badanie krwi z nerkami i tarczycą co roku po 8. roku — starość jest długa i warto ją planować. Kastracja po 6. miesiącu. Weterynarz: nebelung u obcego lekarza w hałaśliwej poczekalni to kot w panice — lecznica cicha, wizyta o spokojnej porze, transporter przykryty kocem.

Szata nebelunga jest półdługa, jedwabista, podwójna — miękki podszerstek i błyszczący włos okrywowy ze srebrzystymi końcówkami, które dają efekt mgły — z kołnierzem na szyi, portkami na tylnych łapach, kępkami między palcami i puszystym ogonem; i mimo długości nie filcuje się łatwo, bo włos jest gładki i kot sam ją utrzymuje. Czesanie szczotką z metalowymi szpilkami i grzebieniem 2 razy w tygodniu, z uwagą na kołnierz, pachy i portki; w linieniu (2/5, wiosna i jesień) 3–4 razy. Kąpiel nie jest potrzebna.

Kołtuny powstają rzadko — u kota starego, otyłego lub chorego, który przestaje się myć — i wtedy są sygnałem do weterynarza, nie tylko do nożyczek. Kłaki: kot półdługowłosy połyka włos przy myciu — pasta odkłaczająca lub trawa dla kota, i czesanie, które usuwa martwy włos, zanim kot go zliże.

Oczy: zielone, u kociąt żółte — zielenieją do 2 lat; przetarte przy potrzebie. Uszy: przegląd co tydzień, rzadko problem. Zęby: szczotkowanie 2–3 razy w tygodniu. Pazury: co 2–3 tygodnie u kota domowego, drapak pionowy z sizalu i poziomy z tektury. Kuweta: duża, otwarta lub z wysokim wejściem, w cichym miejscu, ze żwirkiem, którego nie zmienia się bez powodu — nebelung reaguje na zmianę żwirku odmową.

Nebelung 3,5–6,5 kg przy umiarkowanej aktywności potrzebuje 180–300 kcal dziennie — i to jest liczba, której trzeba pilnować, bo rasa jest łakoma, spokojna i tyje niepostrzeżenie pod puszystym futrem. Sylwetka: żebra wyczuwalne pod dłonią przez szatę, talia z góry po rozczesaniu; waga co miesiąc, a po kastracji dawka o 20–30 % mniejsza. Posiłki odmierzone, trzy–cztery dziennie lub automat o stałych porach (rutyna!), nie miska pełna cały dzień.

Karma: wysokobiałkowa, z mięsem na pierwszym miejscu, mokra jako podstawa — kot, który pije mało, dostaje wodę w jedzeniu i nerki oraz pęcherz na tym korzystają; sucha jako dodatek lub w zabawkach interaktywnych, które dają kotu zajęcie. Kocię: karma dla kociąt do 12 miesięcy, cztery posiłki do 6. miesiąca.

Zmiany karmy: stopniowo, przez 7–10 dni, i tylko z powodu — nebelung przywiązany do jednego smaku odmawia nowego przez dni i traktuje zmianę jak stres. Woda: fontanna w cichym miejscu, miska ceramiczna. Szata: kwasy omega-3 (olej z ryb) dają połysk i zmniejszają kłaki. Przy kamieniach moczowych — karma urologiczna od weterynarza; przy zapaleniu pęcherza po stresie — spokój i feromony bardziej niż dieta.