Pointer (wyżeł angielski)

Pointer ma dwa tryby i przełącza je w drzwiach. Na dworze jest atletą, który biega szerokimi łukami po polu, zamiera w wystawieniu na widok ptaka i nie zna zmęczenia; w domu — psem, który wchodzi na kanapę, opiera głowę na kolanach i śpi pod kocem, bo bez podszerstka jest mu zimno. Wobec rodziny jest przylepny i wrażliwy, wobec obcych przyjazny po krótkiej obserwacji, wobec dzieci łagodny i cierpliwy — bez odruchu zaganiania czy chwytania, z zastrzeżeniem masy młodego psa w biegu.

Stróżem nie jest: zgłosi gościa, potem go polubi. Z innymi psami towarzyski, z kotem w domu w porządku, jeśli dorastali razem; ptaki, także w klatce, są zwierzyną i pointer będzie je wystawiał w salonie. Jest cichy (2/5) — szczeka rzadko, w polu pracuje w milczeniu.

Wrażliwość: pointer źle znosi krzyk, szarpanie i chaos; zamyka się na długo. Źle znosi też samotność, choć mniej dramatycznie niż vizsla. Rasa ma 2/5 dla początkujących nie z powodu charakteru, tylko z powodu dawki ruchu: pointer bez dwóch godzin biegu dziennie jest nerwowy i niszczący, a to wymaganie trwa kilkanaście lat.

Pointer uczy się szybko i chętnie współpracuje — trening pozytywny, krótki, w formie zabawy daje szybkie efekty; presja i krzyk go zamykają. Socjalizacja w pierwszym roku (ludzie, psy, miasto, strzały) idzie łatwo dzięki otwartości, ale jest potrzebna. Instynkt wystawiania ujawnia się u szczeniaka około 8. tygodnia i nie wymaga nauki — wymaga jej to, co po wystawieniu: pozostanie w miejscu, gdy ptak się zerwie.

Ruch: 2 godziny dziennie, z czego przynajmniej godzina wolnego biegu w otwartym terenie — pointer nie biega wokół nóg, tylko szerokimi łukami po polu, i potrzebuje do tego przestrzeni. Praca w polu z myśliwym, próby polowe, field trialsy; dla nie-myśliwego canicross, bikejöring, dogtrekking, praca węchowa. Przywołanie ćwicz od pierwszego dnia, w terenie z ptactwem długa linka; pointer w wystawieniu nie słyszy.

Mieszkanie odpada (1/5) nie z powodu zachowania w domu — tam jest cichy — tylko z powodu potrzeby otwartego terenu codziennie. Dom z ogrodem daje niewiele: pointer w ogrodzie chodzi wzdłuż płotu i czeka na wyjście. Bieg przy rowerze po 14. miesiącu.

Pointer jest rasą raczej zdrową (12–14 lat), hodowaną głównie pod kątem pracy. Neuropatia czuciowa — dziedziczna choroba nerwów obwodowych, w której szczeniak traci czucie w łapach, kaleczy je i gryzie — ma test DNA; rodzice powinni być przebadani, szczeniak z kojarzenia „clear × clear” lub „clear × carrier” nie zachoruje. Dysplazja stawów biodrowych — prześwietlenia rodziców HD A/B, wolny wzrost szczeniaka.

Oczy: zaćma dziedziczna i entropium zdarzają się — badanie okulistyczne rodziców z ostatniego roku. Niedoczynność tarczycy w średnim wieku — badanie T4 przy tyciu i przerzedzeniu sierści. Alergie skórne sporadycznie. Skręt żołądka rzadszy niż u seterów, ale zasady (dwa posiłki, spokój po jedzeniu) obowiązują.

Profilaktyka codzienna: kleszcze cały sezon, przegląd łap, brzucha i pach po każdym biegu w polu — cienka skóra pointera bez podszerstka kaleczy się w ścierniskach i poszyciu. Zimą pies bez podszerstka marznie; kubraczek na mróz, nigdy kojec. Legowisko miękkie — odleżyny na łokciach u psa bez tłuszczu.

Krótka, gładka, lśniąca szata pointera bez podszerstka jest jedną z najprostszych w pielęgnacji wśród wyżłów: gumowa rękawica raz w tygodniu, w sezonie linienia (umiarkowanego, 2/5) dwa razy. Kąpiel kilka razy w roku lub po wytarzaniu; szata szybko schnie i nie ma zapachu. Częstsze mycie wysusza skórę.

Białe partie umaszczenia pokazują brud i przebarwienia od trawy; to kwestia estetyki, nie zdrowia. Brak podszerstka ma konsekwencje: pointer marznie (kubraczek poniżej 0 °C, ciepłe legowisko) i łatwo kaleczy się w terenie — po każdym wyjściu w pole przejrzyj brzuch, pachy, łapy i uszy pod kątem zadrapań, kleszczy i ości.

Uszy opadające, cienkie — przegląd raz w tygodniu, suszenie po pływaniu. Pazury u biegającego psa ścierają się same; kontroluj co miesiąc. Zęby dwa razy w tygodniu. Legowisko ortopedyczne — łokcie i biodra psa bez tłuszczu robią sobie odleżyny na twardym podłożu.

Pointer jest naturalnie szczupły — widoczne ostatnie żebra i wyraźna talia to prawidłowa kondycja — i przy 2 godzinach galopu dziennie potrzebuje karmy z wysoką zawartością białka zwierzęcego i tłuszczu (typ active), w dwóch posiłkach, z 45–60 minutami spokoju po wysiłku. W sezonie polowań i zimą, gdy pies bez podszerstka marznie, kaloryczność można podnieść o 20–30 %; poza sezonem wrócić do normy.

Szczeniak rośnie do 12.–14. miesiąca; karma dla szczeniąt ras dużych z kontrolowanym wapniem, bez suplementów. Pointery bywają wybredne — przejścia między karmami stopniowo, bez „przekupywania” lepszym jedzeniem, bo pies uczy się nie jeść karmy.

Smakołyki treningowe odliczaj od porcji. Kwasy omega-3 wspierają skórę, która u tej rasy jest cienka i sucha zimą. Miesięczny koszt utrzymania to 400–650 zł, głównie karma — pielęgnacja kosztuje prawie nic.