Wyżeł weimarski

Weimaraner to pies, który wybiera człowieka i nie odstępuje go na krok. Idzie do kuchni, gdy idziecie do kuchni, leży pod drzwiami łazienki, siada na stopach przy biurku; przywiązanie do rodziny (towarzyskość 4/5) jest u tej rasy tak silne, że przechodzi w lęk separacyjny częściej niż u jakiegokolwiek innego wyżła — pies zostawiany sam wyje, niszczy drzwi i futryny, załatwia się w domu, a bywa, że rani się przy próbie wyjścia. To nie jest wada wychowania, tylko cecha rasy, i trzeba ją brać pod uwagę, zanim się ją kupi. Wobec obcych jest czujny i rezerwowany, zaszczeka na gościa (głośność 3/5) i po chwili zaakceptuje; pilnuje domu instynktownie, bez szkolenia.

Z dziećmi radzi sobie dobrze (4/5), pod warunkiem, że jest wybiegany: 35 kg pobudliwego psa w zabawie przewraca małe dziecko, a niewyżyty weimaraner jest w domu jak żywioł. Z innymi psami żyje w zgodzie (4/5), z kotami wychowanymi razem — zwykle dobrze, ale z obcymi kotami, królikami i kurami to pies myśliwski z żywym instynktem (3/5). Dojrzewa wolno, do 2–3 lat, i przez ten czas jest szczeniakiem o nieskończonej energii i inteligencji, która bez zajęcia obraca się przeciwko meblom. Ma poczucie humoru, upór i skłonność do testowania zasad — kanapa „czasami” to kanapa zawsze.

Dorosły weimaraner potrzebuje 2 godzin ruchu dziennie, w tym przynajmniej raz porządnego biegu — przy rowerze (po 18. miesiącu), canicross, długi marsz w terenie — oraz zajęcia dla nosa i głowy: nosework, tropienie, aport z wody, dummy, u myśliwych praca w polu. Spacer po osiedlu to dla niego rozgrzewka. Bez tej dawki weimaraner niszczy, szczeka i wpada w lęk separacyjny szybciej; z nią jest w domu spokojnym psem, który śpi na kanapie. Do 18. miesiąca ruch bez przeciążeń: zasada 5 minut na miesiąc życia na spacer, bez biegu przy rowerze i skoków.

Szkolenie: weimaraner jest inteligentny (5/5) i chętny do współpracy (4/5), ale uparty i wrażliwy naraz — uczy się komendy w kilku powtórzeniach, a przy presji, krzyku i szarpaniu zamyka się lub zaczyna testować. Krótkie sesje, nagrody, konsekwencja bez emocji, jasne zasady od pierwszego dnia. Trzy rzeczy do wychowania od 8. tygodnia: zostawanie samemu (stopniowo, minuta po minucie, z zajęciem — to najważniejsze ćwiczenie w tej rasie), chodzenie na luźnej smyczy (przy 35 kg to warunek spacerów) i przywołanie na długiej lince, bo instynkt łowiecki wyłącza słuch na widok sarny. Socjalizacja z psami, ludźmi i miastem między 8. a 16. tygodniem zmniejsza późniejszą rezerwę wobec obcych. Sporty: obedience, agility, dummy, canicross, mantrailing — weimaraner potrzebuje jednego z nich na stałe.

Weimaraner jest zdrowy (4/5), ale ma kilka obciążeń, o które trzeba zapytać hodowcę wprost. Skręt żołądka (GDV): głęboka, wąska klatka piersiowa daje jedno z wyższych ryzyk w bazie — objawy (nieproduktywne wymioty, niepokój, twardniejący brzuch) wymagają operacji w ciągu godzin; profilaktyka to dwa posiłki, godzina spokoju po jedzeniu i po biegu, a część opiekunów decyduje się na gastropeksję przy kastracji. Dysplazja bioder: RTG HD obojga rodziców w ZKwP (dopuszczalne A–C). Serce: dysplazja zastawki trójdzielnej występuje w rasie — echo serca rodziców. Oczy: badanie okulistyczne rodziców (entropium, dystychiaza, PRA). Hipomielinizacja („drżące szczenięta”): dziedziczne drżenie u kilkutygodniowych szczeniąt, które zwykle ustępuje do roku — pytajcie o linię.

Do tego dwie sprawy specyficzne. Hipertroficzna osteodystrofia (HOD): bolesne zapalenie kości u szczeniąt 3–7 miesięcy, w rasie częstsze niż u innych; wiąże się z nim dyskusja o szczepieniach skojarzonych u szczeniąt weimaranera — część hodowców i lekarzy zaleca rozdzielanie szczepionek i unikanie nadmiaru wapnia; omówcie to z lekarzem, nie decydujcie sami. Choroba von Willebranda (zaburzenie krzepnięcia) — test DNA istnieje. Zakażenia skórne i zapalenia uszu u wiszących uszu po pracy w wodzie. Rutyna: szczepienia, odrobaczanie, ochrona przeciw kleszczom, zęby raz w roku. Wysoki próg bólu — kulawizna, którą widzicie, jest poważniejsza, niż wygląda.

Krótkowłosy weimaraner ma szatę cienką, przylegającą, bez podszerstka — gumowa rękawica raz w tygodniu, w linieniu sezonowym (2/5) dwa razy, kąpiel raz na 2–3 miesiące (pielęgnacja 1/5). Odmiana długowłosa (rzadsza) ma pióra na uszach, ogonie i udach — szczotka 2 razy w tygodniu, kontrola rzepów po pracy w terenie. Srebrzysta szata brudzi się optycznie szybciej niż ciemna, ale błoto z niej odpada po wyschnięciu.

Zimno: bez podszerstka i z mało tłuszczu weimaraner marznie poniżej 5 °C przy staniu, choć w ruchu radzi sobie dobrze — ubranko na spokojne spacery zimą, koc na legowisku, wytarcie po deszczu. Legowisko miękkie: pies o cienkiej skórze i kościstych łokciach robi sobie modzele na twardym. Uszy wiszące, po pracy w wodzie i mokrej trawie zbierają wilgoć — osuszenie po każdym wyjściu w teren, kontrola raz w tygodniu, zapach lub potrząsanie głową to wizyta. Oczy: przy skłonności do entropium łzawienie i mrużenie to wizyta, nie obserwacja. Łapy po pracy w terenie sprawdzone, zimą sól z chodników wymyta. Pazury pies aktywny ściera sam; kontrola raz w miesiącu. Zęby: szczotkowanie 2 razy w tygodniu, gryzaki, kontrola raz w roku. Po każdym spacerze w lesie przegląd na kleszcze — na krótkiej, jasnej szacie widać je dobrze.

Weimaraner o wadze 32–36 kg potrzebuje około 1 700–2 100 kcal dziennie, czyli 490–600 g suchej karmy o gęstości 350 kcal/100 g, przy 2 godzinach ruchu — bliżej górnej granicy, u psa pracującego w sezonie do 30 % więcej. Dawkę dzielcie na dwa posiłki (nigdy jeden duży), z godziną spokoju po każdym i przed biegiem — to najważniejsza profilaktyka skrętu żołądka, jaką macie w ręku; pies nie powinien też łykać karmy w sekundy (miska spowalniająca) ani pić hektolitrów po wysiłku naraz.

Skład: karma dla dużych ras aktywnych, białko zwierzęce 26–30 %, tłuszcz 15–20 %, bez nadmiaru wapnia u szczeniąt (HOD) — karma dla szczeniąt dużych ras, wolny wzrost, żadnych suplementów wapnia i witaminy D na własną rękę. Prawidłowy weimaraner jest szczupły: widoczne 2–3 ostatnie żebra, wyraźna talia, podciągnięty brzuch — to wyżeł, nie labrador. Pies wybredny bywa, zwłaszcza w stresie; jedna karma, miska na 15 minut. Suplement na stawy od 5. roku życia u psa sportowego, omega-3 dla skóry. Kalkulator porcji przeliczy dawkę na wagę i aktywność — dla weimaranera z 2 godzinami ruchu wybierzcie aktywność wysoką.