Pudel średni

Pudel jest psem użytkowym, który został psem ozdobnym, i charakter ma z pierwszej epoki: aktywny, uważny, chętny do pracy, z zamiłowaniem do wody i aportu, którego strzyżenie nie usunęło. Wobec rodziny jest przylepny i czuły, chodzi za ludźmi, śpi na łóżku, patrzy w oczy i czeka na zadanie. Wobec obcych początkowo powściągliwy — zaszczeka, obserwuje — po czym otwarty; wzorzec mówi o psie „dumnym i eleganckim”, w praktyce to pies, który sam siebie traktuje poważnie.

Z dziećmi dobry (5/5): pudel średni jest dość duży, by znieść zabawę, i dość mały, by nie przewracać; cierpliwy, zabawowy, z dziećmi w wieku szkolnym świetny w sztuczkach. Z innymi psami towarzyski (5/5), z kotem zgodny; ptactwo wodne — instynkt aportera, bez zaciętości.

Szczeka więcej niż sugeruje wizerunek (3/5): melduje dzwonek, komentuje ruch za oknem, „gada”, gdy się nudzi, i pisze na powitanie. Wrażliwość jest wysoka — pudel skarcony ostro obraża się i wycofuje. Dla początkującego 4/5: jeden z najłatwiejszych psów do wychowania, o ile początkujący zaakceptuje koszt i rytm strzyżenia oraz to, że pies nauczy się otwierać lodówkę, jeśli nikt mu nie przeszkodzi.

Pudel uczy się z prędkością, która jest jego głównym problemem wychowawczym: to, co zostanie nagrodzone dwa razy, jest nauczone na stałe — także szczekanie na kuriera, piszczenie przy drzwiach i stawanie na tylnych łapach przy stole. Trening pozytywny, krótkie sesje, jasne kryteria, nagroda za spokój tak samo jak za wykonanie; kara cofa psa o tygodnie. Pudel średni jest rozmiarem idealnym do sportu: agility, obedience, dogdancing, nosework, dummy z wody (rasa wciąż pływa i aportuje z pasją), rally-o.

Trening ciszy zaczyna się od szczenięcia: komenda „cicho” po jednym szczeknięciu, nagroda za milczenie, żadnej uwagi za jazgot. Trening samotności — stopniowy, bo pudel przylepny zostaje sam źle i pokazuje to głosem, co w bloku jest problemem. Socjalizacja standardowa i łatwa; warto ćwiczyć spokój wobec obcych, żeby początkowa powściągliwość nie przeszła w nerwowe szczekanie.

Ruch: 1–1,5 godziny dziennie (4/5), z zadaniem dla głowy — pudel bez zajęcia wymyśla własne. W mieszkaniu 5/5: nie linieje, nie śmierdzi, jest czysty i dopasowuje się do rytmu domu; jedyny warunek to praca nad szczekaniem.

Pudel średni dziedziczy choroby wspólnej puli genów pudli, ale jest ich najzdrowszą odmianą (4/5): omijają go skręt żołądka i większość dysplazji dużego oraz część problemów zębowych i tchawicy toya. Z chorób dziedzicznych: prcd-PRA (postępujący zanik siatkówki — ślepota w wieku 3–6 lat, test DNA, jeden rodzic wolny wystarczy), zwichnięcie rzepki (badanie rodziców, u średniego rzadsze niż u miniaturowego), choroba von Willebranda (test DNA — pies wykrwawia się przy zabiegu), epilepsja idiopatyczna (bez testu, pytać o linię).

Specyficzne dla pudli: gruczolakowe zapalenie skóry (sebaceous adenitis, SA) — zanik gruczołów łojowych, suche łuski, wypadanie sierści, częściej u dużego, ale u średniego też; choroba Addisona (niedoczynność kory nadnerczy — objawy niespecyficzne: apatia, wymioty, osłabienie po stresie; pudle wszystkich rozmiarów mają podwyższone ryzyko i warto o tym pamiętać, gdy pies „choruje na wszystko i na nic”); niedoczynność tarczycy; zaćma.

Codzienność: uszy zwisające, obrośnięte i zamknięte — zapalenia ucha to najczęstsza wizyta, włos z kanału wyskubać, przegląd co tydzień; zęby — kamień u mniejszych pudli, szczotkowanie; oczy — wydzielina, przy jasnej szacie widoczne zacieki. Rutyna: szczepienia, odrobaczanie, ochrona przeciwkleszczowa, coroczne badanie krwi po 7. roku z hormonami tarczycy. Kastracja bez pośpiechu, po zakończeniu wzrostu (12–15 miesięcy).

Szata pudla rośnie bez końca, nie linieje (1/5) i filcuje się — martwy włos zostaje w lokach i bez czesania zbija się przy skórze w kołtuny w ciągu tygodnia. Pielęgnacja to dwa elementy przez całe życie psa: czesanie do skóry szczotką pudlową i grzebieniem 2–3 razy w tygodniu (przy krótkiej szacie) do codziennie (przy długiej) oraz strzyżenie co 6–8 tygodni. Groomer 150–250 zł za wizytę, czyli 1200–2000 zł rocznie; wielu opiekunów uczy się maszynki samodzielnie po jednym kursie — szata wybacza nierówności i po miesiącu odrasta.

Fryzury: wystawowo wzorzec dopuszcza cztery (lwia, angielska, moderna i „pudlowa”), w domu króluje strzyżenie równe na 1–3 cm z dłuższą głową i uszami. Pysk, łapy i nasada ogona goli się gładko co 3–4 tygodnie — to bardziej praktyka higieny niż estetyka (pysk w misce, łapy w błocie). Kąpiel co 3–4 tygodnie z odżywką, dokładne rozczesanie przed (mokry kołtun filcuje się na stałe), suszenie suszarką z czesaniem — loki prostują się pod strumieniem, co jest celem przy fryzurze, ale niekoniecznie w domu.

Uszy: włos z kanału wyskubać co 2–4 tygodnie (groomer robi to rutynowo), przegląd co tydzień, po pływaniu osuszyć. Oczy: wydzielina przetarta codziennie, u białych i morelowych pudli zacieki od łez — częściej. Zęby: szczotkowanie 2–3 razy w tygodniu, gryzaki. Pazury co 3–4 tygodnie. Rasa dobrze znoszona przez alergików na sierść, z zastrzeżeniem o ślinie i naskórku — test u hodowcy.

Dorosły pudel średni 8–12 kg zjada 150–210 g dobrej karmy suchej dziennie (550–800 kcal) w dwóch posiłkach; pies sportowy więcej, kanapowy po kastracji mniej. Rasa tyje łatwo i szata to maskuje całkowicie — żebra pod dłonią i waga co miesiąc, a nadwaga obciąża rzepki. Szczenię: karma dla ras małych/średnich do 12 miesięcy, trzy posiłki do 6. miesiąca.

Pudle bywają wybredne i mają wrażliwy przewód pokarmowy — zmiana karmy stopniowo, przez tydzień; pies, który odmawia karmy, jest zwykle pudlem, który nauczył się, że po odmowie dostaje coś lepszego. Jeden rodzaj karmy, dwa posiłki po 15 minut, miska zabrana — pudel uczy się i tego. Przy chorobie Addisona i tarczycy dieta nic nie da, potrzebne są leki; przy SA (gruczolakowe zapalenie skóry) omega-3 i olej wspierają skórę, ale nie leczą.

Alergie skórne i pokarmowe zdarzają się: przy świądzie, lizaniu łap i nawracających zapaleniach uszu — dieta eliminacyjna na jedno białko przez 8 tygodni. Smakołyki na treningu — a pudel trenuje ciągle — wliczone w dawkę; przy 10 kg trzy plasterki kiełbasy to 10 % dziennej energii. Zęby: karma sucha i gryzaki ograniczają kamień, ale nie zastąpią szczotkowania.