Seter angielski

Seter angielski ma w sobie coś z golden retrievera: wita obcych machaniem całym ciałem, bawi się z każdym psem, toleruje dzieci z cierpliwością, której nie spodziewasz się po psie myśliwskim. Wobec rodziny jest przylepny i wrażliwy — chce być blisko, reaguje na ton głosu, źle znosi napięcie w domu. Krzyk go zamyka na resztę dnia. Stróżem nie jest w ogóle: zgłosi gościa, potem poprowadzi go do lodówki.

Z dziećmi ma 5/5 na naszej skali i zasłużenie: łagodny, cierpliwy, chętny do zabawy, bez skłonności do zaganiania czy chwytania. Jedyne ryzyko to rozmiar i temperament młodego psa, który w biegu przewraca małe dziecko. Z innymi psami jest towarzyski, z kotem w domu — w porządku, jeśli dorastali razem; ptactwo jest jednak zwierzyną i pozostanie nią.

Dwie linie hodowlane różnią się temperamentem bardziej, niż sugeruje wspólny wzorzec. Linia użytkowa (Llewellin, field trial) to pies o nieskończonej energii, mniejszy, z mniejszą ilością piór, który bez dwóch godzin w terenie dziennie jest nieszczęśliwy. Linia wystawowa (Laverack) to pies spokojniejszy, cięższy, z bujną szatą, który po godzinnym spacerze śpi na kanapie. Pytaj hodowcę, którą linię ma, zanim wybierzesz szczeniaka.

Seter angielski uczy się chętnie, ale jest wrażliwy i rozkojarzony — zapach ptaka wygrywa z każdą komendą. Trening pozytywny, krótki, w miejscach o rosnącej liczbie bodźców; presja i krzyk dają psa, który przestaje współpracować i chowa się. Przywołanie ćwicz od pierwszego dnia z najlepszymi nagrodami i nie ufaj mu przy bażantach — instynkt wystawiania jest wrodzony i nie wygasa. W terenie z ptactwem długa linka.

Ruch: linia użytkowa 2 godziny dziennie w terenie, z węszeniem i biegiem; linia wystawowa 1–1,5 godziny. W obu przypadkach sam spacer po chodniku nie zaspokaja wyżła — potrzebna jest praca węchowa (nosework, tropienie), próby polowe, field trialsy, a jeśli ktoś poluje — praca w polu. Bieg przy rowerze i canicross po 14. miesiącu.

Samotność: seter źle znosi puste mieszkanie przez cały dzień — wyje, niszczy, wpada w apatię. To pies dla osoby, która jest w domu lub zabiera psa ze sobą. Blok odpada (1/5) nie z powodu rozmiaru, tylko energii i potrzeby terenu; dom z ogrodem nie zastępuje wyjścia w pole.

Seter angielski żyje 11–15 lat, ale zdrowie ma na naszej skali 3/5 z powodu kilku problemów, które trzeba sprawdzić w hodowli. Głuchota wrodzona wiąże się z białym tłem szaty — test BAER u szczeniąt w 6.–8. tygodniu jest standardem w dobrych hodowlach, pytaj o wynik dla konkretnego szczeniaka. Dysplazja stawów biodrowych występuje często — prześwietlenia rodziców HD A/B, wolny wzrost szczeniaka do 14. miesiąca.

Niedoczynność tarczycy jest u seterów angielskich jedną z najczęstszych w świecie psów — objawia się tyciem, apatią, przerzedzeniem sierści i nawracającymi infekcjami skóry u psów w średnim wieku; badanie T4 raz w roku po 4. roku życia. Postępujący zanik siatkówki (PRA) — badanie okulistyczne rodziców. Skręt żołądka (GDV): głęboka klatka, duży pies, praca w terenie — dwa posiłki, spokój po jedzeniu, żadnego posiłku przed polowaniem.

Alergie i atopowe zapalenie skóry zdarzają się częściej niż u innych wyżłów. Uszy długie, ciężko owłosione — zapalenia ucha są codziennością bez pielęgnacji. Profilaktyka kleszczowa cały sezon, oglądanie piór po każdym wyjściu w teren.

Szata setera angielskiego jest długa, prosta lub lekko falista, jedwabista, z obfitymi piórami na uszach, klatce, brzuchu, nogach i ogonie — u linii wystawowej znacznie obfitsza niż u użytkowej. Szczotkowanie dwa–trzy razy w tygodniu szczotką z długimi zębami i grzebieniem, z uwagą na pióra za uszami, pod pachami i w portkach. Po każdym wyjściu w teren przegląd na rzepy, kleszcze i ości traw, które w piórach znikają i wychodzą jako ropień tydzień później.

Linieje umiarkowanie (3/5), bardziej wiosną. Kąpiel co 6–8 tygodni; białe tło szaty pokazuje brud szybciej niż u gordona. Włosy między opuszkami i wokół łap przycinaj; pióra u psa pracującego można skrócić, u wystawowego nie. Groomer co 2–3 miesiące jest wygodą, jeśli szczotkujesz sam.

Uszy to najważniejszy punkt: długie, ciężkie, gęsto owłosione — przegląd dwa razy w tygodniu, czyszczenie w razie potrzeby, wyskubanie włosów z kanału, suszenie po każdej kąpieli i pływaniu. Pazury co 3–4 tygodnie, zęby dwa razy w tygodniu.

Seter angielski linii użytkowej przy 2 godzinach pracy dziennie potrzebuje karmy o wyższej kaloryczności (typ active), linii wystawowej — zwykłej karmy dla psów dużych; oba tyją, gdy ruchu jest za mało, a tarczyca zaczyna szwankować. Dwa posiłki dziennie z godzinnym spokojem po każdym to bezwzględna profilaktyka skrętu żołądka; przed pracą w polu pies idzie na czczo lub po lekkim posiłku kilka godzin wcześniej.

Szczeniak rośnie do 12.–14. miesiąca; karma dla szczeniąt ras dużych z kontrolowanym wapniem, bez suplementów. Kondycja: żebra wyczuwalne pod cienką warstwą, talia widoczna z góry mimo piór — seter ma być atletyczny. Tycie mimo tej samej porcji i ruchu to sygnał do badania tarczycy, nie do diety.

Przy alergiach skórnych dieta z jednym źródłem białka i kwasy omega-3, które przy okazji poprawiają połysk szaty. Miesięczny koszt utrzymania to 450–700 zł, głównie karma i pielęgnacja.